Anti-Gravity Koşu Bandı: Nasıl Çalışır, Kimler Kullanır?

Anti-gravity koşu bandı yerçekimini ortadan kaldırmaz. Hava basıncıyla ağırlığınızın bir kısmını bacaklarınızın üzerinden alır, böylece eklemleriniz normal yükün yalnızca bir bölümünü taşırken yürüyebilir ya da koşabilirsiniz. Bu makineleri fizik tedavi kliniklerinde, spor hekimliği merkezlerinde ve profesyonel takımların antrenman salonlarında görürsünüz, ev spor salonlarında ise neredeyse hiç. Bu rehberde makinenin nasıl çalıştığını, kimlerin kullandığını ve doktorunuz ya da fizyoterapistiniz sizi oraya yönlendirirse bir seanstan nasıl en iyi verimi alacağınızı anlatıyoruz.

”Anti-gravity” adının arkasındaki hava odası

En bilinen model AlterG’dir ve kliniklerin çoğu bu makinenin bir neslini kullanır. İlk gördüğünüzde tasarım biraz tuhaf gelir: bel hizasına kadar yükselen şişirilebilir bir torbanın içine kapatılmış, sıradan bir koşu bandı platformu.

Bir seans şöyle ilerler:

1. Belinde fermuarlı bir etek bulunan neopren bir şort giyersiniz.
2. Platforma çıkarsınız ve etek, torbanın üst kısmındaki açıklığa fermuarla tutturulur. Böylece belden aşağınız içeride kapalı kalır.
3. Makine tüm vücut ağırlığınızı ölçerek kalibrasyon yapar.
4. Odaya hava pompalanır. Altınızdaki yüksek basınç vücudunuzu yukarı doğru iter, kalçanızın altında hafif bir el varmış gibi. Ayaklarınız banda daha az kuvvetle basar.
5. Bir vücut ağırlığı ayarı seçer, ardından herhangi bir koşu bandında olduğu gibi yürümeye ya da koşmaya başlarsınız.

Desteğin miktarı çok hassas ayarlanabilir. Huntington Beach Physical Therapy Specialists, vücut ağırlığının %20’si ile %100’ü arasında, %1’lik adımlarla herhangi bir değerin seçilebildiğini belirtiyor. Tersinden bakarsak, ekipmana ait bir ABD federal satın alma ilanına göre makine vücut kütlesinin %80’ine kadarını bacaklarınızın üzerinden alabiliyor.

Yani %60 vücut ağırlığına ayarlanmış 75 kg’lık bir koşucu, 45 kg geliyormuş gibi koşar. %20’ye ayarlandığında ise 15 kg’lık bir çocuk gibi hareket eder.

Neden koşum takımı değil de hava

Eski vücut ağırlığı destek sistemleri sizi tavana bağlı bir koşum takımıyla askıda tutar. Bu yöntem işe yarar, ama kayışlar kasık ve göğüs bölgesini çeker ve çoğu zaman hareket şeklinizi değiştirir. Hava basıncı ise kaldırma kuvvetini alt bedeninize yayar, bu yüzden adımınız normale daha yakın kalır. Kollarınızı yine serbestçe sallarsınız, ayaklarınız da dışarıda koşarken olduğu gibi banda basıp ondan itilir.

Gerçekte kimler kullanıyor

Bu kategori tek bir amaç için var: tam vücut ağırlığı fazla geldiğinde insanların hareket etmeye devam edebilmesi. Bu da beklediğinizden daha geniş bir grubu kapsar.

• Alt beden ameliyatından sonra iyileşenler. Diz, kalça, ayak bileği ve ayak ameliyatları en tipik örneklerdir. Azaltılmış ağırlıkla yürümek, eklem tam yüke hazır olmadan hastanın normal yürüyüşü çalışmasını sağlar.
• Sakatlanmış koşucular. Stres yaralanması ya da ağrıyan bir Aşil tendonu olan koşucu, yaralı doku dinlenirken aerobik kondisyonunun ve koşu ritminin bir kısmını koruyabilir. San Antonio Center for Physical Therapy gibi klinikler makinenin amacını egzersiz sırasında vücuttaki stresi ve zorlanmayı azaltmak olarak tanımlıyor.
• Nörolojik rahatsızlığı olanlar. İnme sonrasında ya da dengeyi ve koordinasyonu etkileyen durumlarda destek, yürüme çalışmasını daha güvenli ve daha uzun hale getirebilir.
• Kilolu yeni başlayanlar. Verecek çok kilosu olan ve egzersize yeni başlayan biri, on dakikalık yürüyüşte bile dizlerinin ağrıdığını fark edebilir. Yükün bir kısmını almak ilk haftaları katlanılabilir kılar.
• Hareket kabiliyeti üzerinde çalışan yaşlılar. Azaltılmış ağırlık ve kapalı hava odası, normal bir koşu bandının vermediği bir denge hissi sağlar.
• Elit sporcular. Takımlar, sakatlıktan sonra oyuncuları koşuya daha erken döndürmek için makineyi kullanır. Bazı uzun mesafe koşucuları da bacaklarını korumak için azaltılmış ağırlıkla ek antrenman hacmi yapar.

Bu grupların ortak noktası şu: kalp ve akciğerlerin kaldırabildiği ile eklemlerin, kemiklerin ya da tendonların şu anda kaldırabildiği arasında bir fark var. Makine bu farkı kapatır.

Tipik bir seans nasıl geçer

Her protokolü fizyoterapist ya da doktor belirler. Bu yüzden aşağıdaki sayıları kendi başınıza uygulayacağınız bir plan olarak değil, ayarların nasıl ilerlediğine dair bir örnek olarak görün.

Alt bacak sakatlığından dönen bir koşucu için sık görülen bir düzen:

• 1. hafta: vücut ağırlığının %50-60’ında, 4-5 km/s hızla, 15-20 dakika yürüyüş.
• 2. hafta: %70 vücut ağırlığında yürüyüş, ardından %60’ta, 7-8 km/s hızla kısa hafif koşu aralıkları.
• 3-4. haftalar: %70-80 vücut ağırlığında, 9-10 km/s hızla, 20-30 dakika kesintisiz kolay koşu.
• Sonrası: %85-95 vücut ağırlığında koşu, ardından normal bir koşu bandına ya da yola geri dönüş.

Mantık, her seferinde tek bir değişkeni artırmaktır. Vücut ağırlığını artırıyorsanız hızı sabit tutun. Hızı artırıyorsanız vücut ağırlığını sabit tutun. Ertesi sabah ağrı hissediyorsanız, sorunsuz geçen son ayara geri dönün.

İlk başta garip hissettirir

İlk birkaç dakikanın tuhaf gelmesine hazırlıklı olun. Düşük ayarlarda adımınız zıplar gibi olur ve adımlar arasında alıştığınızdan biraz daha uzun süre havada kalabilirsiniz. Çoğu kişi tek bir seans içinde buna alışır. Kol hareketi ve duruş normal kalır. Makinenin yürüyüşü yeniden öğrenmede bu kadar işe yaramasının bir nedeni de budur.

Hız da normal bir banttaki aynı tempodan daha kolay gelecektir. %60 vücut ağırlığında 10 km/s koşu, tam ağırlıktakinden çok daha az efor ister. Antrenmanınızı tempoya göre yönetmeye alışkınsanız, normal bir koşu bandına döndüğünüzde koşu bandı tempo tablomuz işinize yarar, ama bu sayıların başta daha zor geleceğini bilin.

Maliyet, erişim ve kendi makinenize sahip olmak

Anti-gravity koşu bandı tıbbi sınıf bir cihazdır, fiyatı ve boyutu da buna uygundur. Yeni bir ünite hastane ekipmanı fiyatındadır, herhangi bir ev tipi koşu bandının çok üzerindedir, ayrı bir güç hattı gerektirir ve standart bir koşu bandından çok daha fazla yer kaplar. Ayrıca çoğu ev sahibinin ayarlayamayacağı düzenli servis ister.

Neredeyse herkes için gerçekçi seçenekler şunlar:

• Fizik tedavi klinikleri. Seanslar bir tedavi planının parçasıdır. Makine rehabilitasyonun bir parçası olarak reçete edildiğinde bazı sigorta şirketleri masrafı karşılar.
• Spor hekimliği ve performans merkezleri. Birçoğu sevk gerekmeden koşuculara tek seans ya da paket satar.
• Üniversite ve profesyonel takım tesisleri. Genellikle yalnızca kendi sporcularına açıktır.

Önceden arayıp seansa neyin dahil olduğunu sorun. Bazı klinikler terapist eşliğindeki süre için ücret alır, bazıları ise makineyi yarım saatlik dilimlerle kiralar.

Biz Treadmill Pro’yu geliştiriyoruz: normal koşu bantlarıyla çalışan bir telefon uygulaması. Anti-gravity koşu bandı üretmiyor ve satmıyoruz.

Evde bunun yerine ne kullanılır

Amacınız resmi bir rehabilitasyon değil de düşük etkili kardiyo ise, normal bir motorlu koşu bandı düşündüğünüzden fazlasını yapabilir. Dik eğimde yavaş yürümek tempoyu düşük tutarken nabzınızı yükseltir. Eğimli koşu bantları rehberimiz bunu nasıl ayarlayacağınızı anlatıyor, yürüyüş bantları rehberi ise uzun ve hafif seanslar için tasarlanmış makineleri ele alıyor. İkisi de vücut ağırlığınızı azaltmaz, bu yüzden bir sağlık uzmanı ağırlıksız antrenman reçete ettiyse onun yerini tutmazlar. Tam ağırlığa izin verildikten sonra ise mantıklı bir sonraki adımdır.

Diğer özel koşu bantlarıyla karşılaştırma

Her özel koşu bandı dar bir sorunu çözer. Kavisli koşu bandı bandı sizin hareket ettirmenizi gerektirir ve sprint çalışması için yapılmıştır. Anti-gravity koşu bandı, bandın taşıması gereken ağırlığınızı azaltır. VR koşu bandı ise fitness ya da rehabilitasyon için değil, sanal bir dünyada hareket etmek için tasarlanmıştır.

Ev için makine arıyorsanız, özel türlerin hiçbiri büyük ihtimalle doğru tercih olmaz. Eğim özelliği olan iyi bir standart koşu bandı, harcadığınız paraya göre daha fazla ihtiyacı karşılar.

Normal koşu bandına dönüş

Ağırlıksız antrenmandan tam vücut ağırlığına geçiş, birçok kişinin takıldığı ya da yeniden sakatlandığı noktadır. Birkaç alışkanlık bu geçişi kolaylaştırır:

1. Son anti-gravity seansınızdan daha yavaş başlayın. %90 vücut ağırlığında 10 km/s koşabilmeniz, %100’de de 10 km/s koşabileceğiniz anlamına gelmez. Tam ağırlıktaki ilk koşularda hızınızı 1-2 km/s düşürün.
2. Seansı kısaltın. Anti-gravity makinesinde 30 dakika koştuysanız, tam ağırlıkta 15-20 dakika koşun ve ertesi gün nasıl hissettiğinize bakın.
3. Yürüyüş araları verin. 3 dakika koşu, 1 dakika yürüyüş gibi aralıklar, kesintisiz tam yük bloğu olmadan ayakta geçen süreyi artırmanızı sağlar.
4. Her hafta tek bir şeyi değiştirin. Süre, hız ya da eğim, asla üçü birden değil.
5. Kayıt tutun. Hızı, eğimi, süreyi ve sakat bölgenin o gün ve ertesi sabah nasıl hissettiğini not edin.

Bu son alışkanlık insanların atladığı, fizyoterapistinizin ise soracağı alışkanlıktır. Treadmill Pro her seansın hızını, eğimini ve süresini otomatik olarak kaydeder, desteklenen koşu bantlarında bandı telefonunuzdan ayarlamanıza izin verir ve antrenmanları Apple Health ile senkronize eder. Böylece hatırlamaya çalışmak yerine sağlık uzmanınıza tüm geçmişi gösterebilirsiniz.

Sonraki adımlar

Size anti-gravity koşu bandı denemeniz önerildiyse, ilk seanstan önce fizyoterapistinize üç soru sorun: hangi vücut ağırlığı yüzdesiyle başlamalısınız, hangi hızda kalmalısınız ve hangi belirtiler sizi durdurmalı. Hava odasının hissine alışabilmek için ilk seansı kısa tutun. Tam ağırlığa izin verildiğinde normal koşu bandına dönüşü küçük adımlarla planlayın ve her koşuyu kaydetmeye devam edin ki siz de sağlık uzmanınız da gidişatı görebilesiniz.